Thursday, November 3, 2011

Харанхуй

Нүд минь нээлттэй атлаа аниастай юм шиг л алхана
Нар бүгдийг гийгүүлдэгч тусах туяа үгүй нь харанхуйгаас залхана
Урд хойно эргэн тойронд муу зүйлс олон харанхуй намайг халхална
Унхиагүй яваадаа харамсаж хамаг бие салгалана
                                               *  *  *
Хийсэн зүйлгүй атлаа хэнэг ч үгүй явна
Хэтэрхий их цаг хугацааг хогийн саванд хаясан байна
Үе тэнгийхэн маань үр хүүхэд гээд явж байхад би яана
Үргэлж энэ харанхуйтай зууралдаж амьдрах вий гэхээс айна
                                                *  *  *
Үнэн худал хоёрын аль нь яг харанхуйлна вэ?
Үхэх хүртэл энэ богинохон хугацаанд аль нь товойж дарангуйлна вэ?
Яагаад намайг хар цагаан 2 дааруулна вэ?
Яг хэн нь намайг амьдралд яаруулна вэ?
                                                *  *  *
Хүслээрээ амьдарч чадахгүйгээс хойш хүний эрхшээлд зовъё
Хүн болж яах гэж төрсөн гэдгээ шөнө орондоо бодъё
Зүүдэндээ л харанхуйгаас ангижирч алсын гэрэл гэгээрүү одъё
Золжаргал гэгч хэн болохыг зургаан талт шоогоор шодъё

1 comment:

  1. Хэтэрхий их цаг хугацааг хогийн саванд хаясан байна....

    хэлэх ч үггүй болов... Thumps up

    ReplyDelete